Ölümümdürölüm

düşünüyor olmak çözüm değil ki...
gerçek kovalarken seni
sen saklansan da hep
yakalanırsın istemeyerek
uykuda bile yürüyerek
başkaları gelmese bile yanına
başkalarının koynunda açarsın gözlerini
kendi karanlık dünyana...
umudun yoktur ki kendinden
olsa da işe yaramaz zaten
sen yıllarca bu anı beklerken
beş dakikayla kaçmıştır tren
hergün aynı melodi çalınır kulaklarına
sen tıkasanda,ufak gelir ellerin hep
yalanlarını örtmeye...
emin ol sadece tarih değil,
gece ve gündüz bile tekrarlıyor kendini
sen ise tarih oluyorsun gizlendikçe
saklandıkça yorganların altına
korkar oluyorsun gözyaşlarından...
çünkü sadece onlar oluyor yanında en kötü günlerinde...
çare kalmıyor çaresizliğini yenmeye
yine kapını çalarken gece....
sessizce bekliyosun
ve gözyaşların yine eşlik ediyorlar düşüncelerine
duman altı rüyalar görüyorsun sigaranın ucunda
bitmek tükenmek bilmeyen nefeslerle
içine çekiyorsun ölümünü
ve onlar bile seni kurtaramıyor
bu kadar acı ve kederden...
türlü türlü düşünceler volta atarken aklında
uykunu kaçıran en kötü düşünce ile dost olup
elele dolaşırken intiharın eşiğinde
aşağıya bakıp da korkmamak için
yıldızları saymaya başlıyorsun..
ve yine aklına ben geliyorum
çünkü yıldızlar kadar uzaktayım sana...
ve ölüm kadar yakın...
ansızın aklın ellerinden düşerken
daha da uzaklaşıyosun
herzaman bakıp da dilendiğin yıldızlardan...
düştükçe soğuyor tenin
saçların uçuşurken omuzlarından...
boylu boyunca uzanıyor
cansız bedenin...........