herzaman sımsıkı tutunduğun şeyler vardır avuçlarından kan akarcasına sıkı sıkı sarıldığın şeylerdir...sevgidir..müziğindir gitarındır yatağındır insanları sevme isteğindir ailendir..ama hiçbiri olmaz...ne uyuyabilirsin,ne insanlarla iyi geçinebilirsin ne müzik yapabilirsin ne şiir yazabilirsin tam vazgeçtiğin anda tünelin ucundaki ışık misali uzaklardan bişeyler görünür... bir ışık...gözlerin kamaşır mutlu olursun ama o ışığın yarattığı geçici körlük anında da sendeler düşersin..ama çocukluğundan beri zaten yara bere içindedir dizlerin kanasalar da alışkınsındır sen..böyle sıcak ve sessiz gecelerde de düşünürsün tam vazgeçip kocaman yatağında "tek" başına yatmaya hazırlanırken odandaki sigara dumanına aldırmadan,bir insan çıkagelir karşına konuşur konuşur
tanımıyorsundur ama belki bir yabancının bikaç cümlesi ilginç gelmiş olabilir..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder