yol çizgileri gibiyim
kısa ve sık aralıklarla yaşıyorum
yolun bittiği yerdeyim
bitime gelindiğinde tıkanıyorum
korkuyorum
derin sessizlik
yaralarımdan daha yüzeyde
yüzeysel ilişkisizlik
belki biraz da matematik..
sen her kilometre için
beni beklerken
ben
aramızdaki yol çizgileri oldum
kimse farketmeden...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder