Hoş-çakal

kim demiş tek başına rakı içilmez diye?
hangi densiz o aralığı güneşe boyayan?
çiçekler açmıyor artık haybeye
üzgünüm elimizde deniz de kalmadı
şimdi kim yüzecek bir kaşık suda?
sonra bahar gelecekti hani?
hani sen elbise giyecektin
hani sırf elbise için kilo verecektin
sonra ben sana gelecektim
sırf sana gelebilmek için firar edecektim
harbiden kim demiş tek başına rakı içilmez diye?
kocaman bir sahnedeydik
mezelerden biri repliğini unuttu
ben doğaçlama içtim
sek içtim
son ses içtim müziği
kafama çarpan notalardan habersizdim
ardından gri bir gece akşamı
yağmur yağdırdı tanrılar ikimiz için
sen ıslanma diye ben siper ettim
can verdim,kan döktüm,öldüm
sırf sen ıslanma diye,
o son baharda yaprak döktüm
kırılmıştı beyaza çalan rengim
artık ben,ben olamazdım
kendimi siyaha sattım bir çıkmaz sokakta
lekelendim.
ardından güneş çıktı tepemize
cehennem gibi kar yağıyordu şehre
ve biz sıcaktan!aşktan!telaştan!
yani hep bir ağızdan
soyunuyorduk
çıplaklığımız onların umurunda değildi asla
ve kafalarımızı yükseltiyorduk kaçak bir katla.
kedi masumluğu yaşıyorduk
adının yazılı olduğu çıkmaz sokaklarda
şimdi klasik bir müzik aç kendine
demi çok olsun
kaybol
yok ol
sağ ol
beni düşünmüşsün geçen
ÖL

uykuya dalıyorum tüpsüz
nefesimi tutabildiğim kadar yaşar bütün çocuklarım

hoşçakal

hoş-çakall

kim demiş lan tek başına rakı içilmez diye?


ns 14.11.12