gecenin/pause/tuşu

bir celb kağıdına sardım tütünü
ve senin ateşinle yaktım çiftlimi...
çift görene dek içtim,çektim
içime zehrini...
bir dost sevemez asla diğerini.
ve bitemez oyuncular ölmeden
bu salak pembe dizi...
bir şehirlerarası yol kadar koştum
boştum,folloştum çünkü sarhoştum

-sabah doğdu aniden-
-ay'dan gebe güneşten halice-


*bir namaz vakti tekelden çıkan iki cemaat gibiydik
uyku nedir bilmezdik
sevmezdik
iterdik
çarşafı kırışık yataklarda
sevişmeden terlerdik...

solak sokak kedileri büyüttüm
tırnaklarını törpüledim karakterimin.
bir karakter yarattım
bütün filmde kendimi arattım.
bulamadım.

hatta o kadar çok karıştı ki alkol,dili sürçtü
alkolün dili hep bozuktu.
bizdendi.
türktü
biraz sürtükrtü!
sonra neden bitti bu
romantik/bilim/korku filmi
bilemedim...
tek oyuncusu bendim
gerisi figüran yara izlerim.

-oğlankızısevdi-kız kör oldu-bakkala verdi-oğlan veremle savaştı-galip geldi-olan oğlanın olağan ruh haline oldu-.

zararsız bir tümör gibiydin.
ben senin orada olabilme ihtimalini asla bilemedim.
seni kızdırsaydım,
kaybederdim.
gündüz susmayı,gece içmeyi
öğrendim
işte o yüzden ben bu şiiri
senden çok sevdim...


n.s          18 mayıs 2012 saat uzakta bakamadım.