hep büyük geldi üstüme
kendime giydirdiğim roller
ağlamak için kendimi ne zaman zorlasam
acımasızca dalga geçtiler
göz yummak çözüm değilmiş meğer
umursamamak kısa avuntu
gözlerimi ne zaman yumsam
saklandın hep bi köşelere
ben diye başlardı cümlelerim
aynalara bakar kendime gülerdim
tek geçti günlerim ama
hiç pişman değilim
şimdi dönsek bile geriye
dewam ettirsek bu filmi kaldığı yerden
acı çeksek bile bile
yine aynı sonla biteceğine eminim
sayfalarca yazsamda dökemem içimi
kelimelre yüklerim ben hep ümidimi
görmek istemesem de gidişini
el sallarım sana uzaklardan
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder