eylül

bir gece yarısı gel gizlice içeri

bacadan...

yanarak,kül olalım

eiryelim zeminde.

bırak müzik açık kalsın

sesimizi duymasın karıncalar.

içkilerimiz tanışşın önce,

bizim asıtımiz kaçsın

ellerim,saçlarının ormanında

karanlık fobisi krizi olur,

egolarmızın tavan arasında tanıyalım birbirimizi

garip bir endişe ile

reddederken tenim seni

renklerimiz karışşın

boyayalım gözlerimizi

kırmızıya ve

yeşile...

korktuğumuz ne var ise

senli benli olalım yine

sonra susalım aniden gözgöze...

her neyse

yol şeritleri sayıyorum uyumak için

koyun gibi

bir yol buluyorum sana dağru

kayboluyorum

yol oluyorum

şerit oluyorum

kesik kesik nefes alıyorum teninde

o kadar uzaksın ki sesime

çok üşüyorum geceleri

yakınlaşamıyoruz

bir şişeyi paylaşamıyoruz

terliklerin yok kapımda

yanıma gel...

yanıma gel...

sarhoşluk affedilir...

ns