çıt yok sokakta...
çıtırdayan yapraklardan başka..
aralıktır pencerem hep
aralık bıraktığım kapılar gibi..
hızlanır kalp atışlarım inler vicudum
ben ise,uyumaya çalışırım tüm bu gürültüde
halbuki çıt yok odamda...
gıcırdayan gözkapaklarımdan başka...
kuşlar tüner pencereme dinlerler beni
kulakları olmadığını düşündüğümde
oynamıştım en gürültülü oyunlarımı oysaki...
kuşlar haber verir bulutlara
daha fazla yağsınlar diye dudaklarıma
rüzgar galeyana getirir beni
anlamam düştüğümü...
üzülmem de farketsem zaten
bilirim ki su yüzüne çıkabilmek için
dibe vurmak gerekir hep...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder