21 Aralık 2010 Salı

mastar ek-i

"gülmek"derdi ve gülerdi ardından
gülmek de yakışırdı hani suratına
suratına bir maske geçirirdi
ve oynardı...

"sevmek"derdi ve asla sevmezdi ardından
beni sevmemek de hiç yakışmazdı hani
hani hep engellerden bahsederdi
ve aşamazdı...

şimdilerde en çok güldüğünde seviliyordu
ve en çok yalnız kaldığında
şimdi bir gölge edinmişti kendine
sadece geceleri gidiyordu evine

bu gölge o kadar seviyodu ki onu
ayrılmıyodu dibinden
gün bitmeden
illa ki bir kez görüyordu renkli yansımasını

"gitmek" derdi ve giderdi ardından
en çok da gitmek yakışıyodu hani
gidiyordu ve bağırıyordu

gül-istediğin kadar şimdi
sev yapabilirsen eğer beni
ve
git bu saatten sonra gidebilirsen hadi!

gülme
sevme
ama
gitme de...
bir rüya bahşet ikimizde
düğüm olalım birbirimize
bir de sigara yakalım üstüne
ama yeter ki git me.
n.s

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder