21 Ekim 2009 Çarşamba

yardımcı olsana!

ne zaman benim oldun ki şimdi de sevebileyim seni
hiç birzaman gözlerim kapandığında mutlu
düşünemedim ikimizi asla huzurlu
sen de bilirsin belki beni umutlu
kafamdaki tek bir sen bir de cavapsız bir soru
yalnız başıma geldim.ışıklar yandı,söndü
ben daha yolun başında sen beni beklerken
sıkılgan ellerim mutsuz,çünkü sensiz
asla olamadım güzel bi aşk dudaklardan akan,
sensizlik bi sürpriz olmadı hayat kötü,çünkü sensiz..
sessizce çıktın benden girdiğin gibi
hatırlayamadım en son ne zaman güldün bana
yada ağlarken teselli için gelmedin yanıma
ben şimdi yokum ama
sen hiç olmadınki hayatımda
artık herşey farklı
baksamda sana göremiyorum
dokunam da hissedemiyorum
ağlasam da belli edemiyorum
anla artık ben artık ben olamıyorum
giderek küçülen kalbim içinde hapis olur
kaybolur gidersin
üzülemem ellerimden kayarken
yağmurlara karşırsın göremem seni
ağlarım göz yaşlarım ısıtır yanaklarımı
söylesene en son ne zaman öptün beni??
belkide hiç sevemedin bu serseriyi...
şimdi ciğerlerimde yaşatıyorum seni.
daha çok sigara ile şımartıyor
daha kolay öl diye nefes alıyorum
biliyor musun? önemi yok hiçbirşeyin
inan ki beni anlamıyorsun
bir senkron kayması ile bocalıyorum.
başkalarının cümlelerine
"telef"hakkımı kullanamıyorum bile!
sessizim,sabırlıyım artık
daha çok susuyorum
başım dönüyor ve düşüyorum
biliyor musun
artık seni sevmiyorum... 

n.s 22 ekim perşembe 03:40

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder